Tippawan's profile>.<p'o'r>.<PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 25

    ...จังหวะหัวใจ

     
     
    จังหวะหัวใจ...Heart beats...
     
     
    ถ้าตามภาษาแพทย์ เค้าใช้คำว่า ....."lub...dub"
     
    แต่ที่คนทั่วไปได้ยิน...คือ...ตึก...ตัก...
     
    ช่วงนี้ คนใกล้ตัวเรา ออกจะได้ยินเป็นเสียง ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก...ถี่ขึ้นหลายคู่
     
    ไม่เว้นแม้แต่...ตัวเราเอง
     
     
    หลังจากเดินทางชีวิตมาหลายสาย
     
    ทั้งเดินคนเดียว
     
    เดินเป็นคู่
     
    เดินร่วมกันสามคน
     
    ล้วนแล้วแต่...เพื่อจะหา ใครสักคน ที่มี จังหวะหัวใจ เต้นเป็นทำนองที่ สอดคล้อง กับเรา
     
    ไม่จำเป็นต้องเต้นเป็นจังหวะเดียวกันทุกเวลา
     
    แต่เมื่อฟังร่วมกันแล้ว...เป็นทำนองเพลงที่แสนจะประทับใจ
     
     
    วันนี้...คิดว่าได้พบคนๆนั้นแล้ว
     
    ตัดสินใจเร็วไปไหม...ไม่รู้สิ
     
    แต่ที่เป็นอยู่...ไม่ว่าจังหวะหัวใจของเรา จะเต้นช้า เต้นปกติ หรือเต้นเร็วรัวไม่เป็นจังหวะ
     
    เธอเท่านั้นที่สามารถทำให้ หัวใจ ของเราสองคนเต้นไปพร้อมๆกัน
     
    ...เข้ากันได้...อย่างไม่น่าเชื่อ
     
    อยากเห็นหน้าเธอทุกวัน
     
    อยากได้เสียงเธอทุกคืน
     
    อยากจะเล่าเรื่องราวทุกอย่างที่เกิด และประกอบขึ้นเป็น ชีวิตของฉัน ให้เธอได้ฟัง
     
    อยากจะนั่งอยู่ข้างๆ ได้มอง คนรัก ของฉัน ตลอดชีวิต
     
     
    ...ค้นพบแล้ว...จังหวะหัวใจ...ของฉัน....
     
     
     
     
     
    October 15

    ...ในหลวง...

     
     
     
    เอ่อ...ราชาศัพท์ไม่แข็งแรง...อย่าถือเลยนะ แต่อยากบอกว่า
     
     
    ขอให้ทรงหายจากพระประชวรเร็วๆนะคะ
     
    ขอให้ทรงอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแก่ประชาชนชาวไทยนานๆๆ
     
    ...........................
    October 11

    ...จะทำอย่างไร...

     
     
     
    คุณจะทำอย่างไร??
     
     
    เมื่อคนเพียงคนเดียวที่จะทำให้คุณ...หยุดร้องไห้ได้...
     
    ...คือคนที่ทำให้คุณ...ร้องไห้...
     
     
     
     
     
    อย่าหวังให้ใครสักคนมาเข้าใจเรา
     
     
     
    เพราะตัวเราเอง...ก็ยังมีช่วงเวลาที่"ไม่เข้าใจตัวเอง"
     
     
     
     
     
     ความรัก เพียงอย่างเดียว
     
     
    ไม่มีทางที่จะทำให้คนสองคนอยู่ร่วมกันไปจนถึงปลายทาง...แห่งความฝัน
     
     
    หากไร้ซึ่ง  ความเข้าใจ แล้ว...
     
     
    ก็อย่าหวังเลยว่า ความฝันนั้นจะเป็นจริง
     
     
     
     
     
     
    **หม่อนจ๋า...ขอยืมวรรคแรกมาหน่อยน้า...มันกะลังโดน
    October 08

    ...ช่อแรกในชีวิต...

     
     
     
    คำเตือน!!
     
     
    ห้ามอิจฉานะ
     
     
     
     
     
    กรี๊ด
    >_<
     
     
     
     
     
    อยากเอามาประดับสเปซ เก็บไว้เป็นที่ระลึก
    .....
     
    แฮะๆ
     
     
    ...........
     
    October 01

    ...สอบเสร็จแล้ว...

     
     
    วันนี้สอบ MANU เป็นตัวสุดท้าย...
     
    อย่าไปถามมันเลยนะ...ว่าทำได้ไหม ปล่อยให้มันผ่านไปแล้วกัน
     
    ...ปิดเทอม...
     
    แต่ทำไมเรายังรู้สึกว่ายังไม่ได้เข้าสู่ช่วงปิดเทอมเลยนะ...
     
    ยังต้องมีสอบ สอบ สอบ สอบ ต่อไปเรื่อยๆ...
     
    แล้วก็เปิดเทอมวันที่ 22 ตุลา ก่อนชาวบ้านชาวช่องเค้า (ได้ข่าวว่า มศว กะ มธ ยังสอบปลายภาคไม่เสร็จเลยด้วยซำ)
     
    แง้~ เปิดเทอมทั้งๆที่ยังสอบไม่เสร็จด้วยอ้า...
     
    ...ปีสี่เทอมสองแล้ว...ต้องโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะจ๊ะ...
     
     
     
    ขอแสดงความยินดีกะพีคุงด้วยน้า ที่สอบผ่านตั๋วทนาย
    ...จะรอดูผลสอบรอบต่อไปนะ...เป็นกำลังใจให้เน้อ...
     
     
     
    September 03

    ...อยากอั๊พ...อยากบ่น

     
    ช่วงนี้กำลังเลือกภาค...เรียนตอนปีห้า...
    เราเลือก Ceutics...เภสัชกรรมเครื่องสำอาง...เป็นภาคที่โจทก์จันอย่างรุนแรง เพราะมีแต่พวกหัวกะทิเข้า
    ในกลุ่มเรามีเข้า manu, Phar ad, Clinic ไม่มีเข้าCeutics เป็นเพื่อนกันเลยยยย T_T ...เหงานะเฟร้ย
    ตอนนี้ยังไม่ทราบผลว่า ภาคที่เลือกไปนั้น เราจะได้เข้าจริงหรือเปล่า...ต้องรออาจารย์พิจารณาอีกที
     
    ตื่นเต้น...
     
    กำลังลุ้นๆกับsenior project ที่จะต้องทำด้วย
    คุยกับสา+จอยแล้ว ไม่แน่ว่าจะได้หัวข้อหลังสอบปลายภาคเสร็จละมั้ง...
     
    ปีห้าแล้วว่ะ...แก่โว้ย!
    เพื่อนๆรุ่นเดียวกันชิงจบกันไปก่อนแล้ววววว...แง้~
     
     
     
     
    ขอบ่นต่ออีกหน่อยนะ...
    รู้สึกแปลกใจตัวเองนิดๆ...ว่าทำไมเปลี่ยนแปลงไปเหมือนเป็นคนละคน..
    อ่อนแอจังเลย...นำตาร่วงเผาะๆทุกทีเมื่อมีเรื่องสะกิดใจ
    ขี้งอนซะไม่มี...ทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรน่างอน
    เก็บอารมณ์ไม่เก่งเอาซะเลย...โกรธก็โวยวาย ไม่พอใจก็หน้าเบ้ มีความสุขก็ยิ้มหน้าบาน
     
    คำถาม...เราเปลี่ยนไปในแง่ดีหรือแง่ร้ายกันนะ?...
    ....
    ......ไม่มีคำตอบ......
     
    ....
    ......อีกซักพักก็คงจะรู้เอง...
     
    แต่...
    อยากจะเก็บเวลาช่วงที่มีความสุขไว้ให้มากๆ
    เผื่อว่าวันข้างหน้า เจอเรื่องร้ายๆ...เราจะได้มีกำลังใจเมื่อได้นึกถึงมัน...
     
    รักนะ...
    ถึงแม้เวลาจะผ่านมาไม่นาน
    ถึงแม้ว่าเราจะเพิ่งเริ่มต้นเดินบนหนทางชีวิตสายเดียวกัน...
     
    อย่าไปจากเราได้ไหม...
     
    ถึงแม้ว่าผู้หญิงแสนขี้แง ขี้งอน ขี้น้อยใจคนนี้จะคอยทำให้เธอเสียใจอยู่เรื่อย...
    แต่ฉันก็ยังรักเธอ...
     
    เรารักพีมากขึ้นทุกวัน...
    September 02

    ...ตอนนี้...

     
    ตอนนี้ค่อนข้างมีความสุขนะ..
    ดูตัวเองเกเรขึ้นเยอะเลย ...หนังสือหนังหาไม่ยอมอ่าน...งานก็ขี้เกียจทำ...
    ชีวิตโดยรวมตอนนี้ จะพูดว่าสมบูรณ์แบบก็ไม่ได้
    แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่เราอยากจดจำมากช่วงนึง
     
    มีคนมาคอยดูแล...ตอนเช้าโทรปลุก ตอนเย็นมารับกลับบ้าน
    มีคนบอกว่ารัก มีคนเห็นเราเป็นคนสำคัญ มีคนที่ทำให้เรารู้สึกว่าเป็นคน"พิเศษ"(35บาท)
    มีคนตามใจ คอยสังเกตความรู้สึกเราและเอาใจใส่ในความรู้สึกนั้น
    มีคนที่ทำให้รู้สึกว่า ..."ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะไม่ทิ้งเราไป"...
    รู้สึกไม่โดดเดี่ยว...ในสังคมแสนกว้างใหญ่
     
    ขอบคุณนะ...
     
    วันนี้พีคุงต้องสอบตั๋วทนายแล้วละ..สู้ๆเข้านะ
    อยากจะเป็นกำลังใจให้มั่ง