Tippawan's profile>.<p'o'r>.<PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
February 01 ...วุ่นวายช่วงนี้วุ่นวาย...จะว่าไปเราอั๊พกี่ทีก็วุ่นวายตลอด
ตารางงานแน่น นาทีต่อนาทีเลยแหละ
เช้าไปเรียน เย็นก็เรียน กลางคืนทำรายงาน
เช้าต่อมาควิซ บ่ายเรียน เย็นทำรายงาน กลางคืน...มึน...
เช้าต่อมา...ตื่นสาย..เลยไม่เช้าแล้ว...เรียนคาบเช้าไม่ทัน...อาจารย์ปล่อยสาย อดกินข้าวเที่ยง เรียนต่อบ่าย...เย็นเรียน กลางคืนทำรายงาน
...อยากจะอ่านหนังสือ...แต่พอว่างทีนึงก้อ...มึนตึ้บ...
เช้าต่อมาตื่นเช้าแต่รถติด...เลยนอนบนรถเมล์ทั้งโหนๆยังงั้นเลย...เรียน...ทำรายงานส่งจารย์ ประชุมกลุ่มกะเพื่อน..ซีรอกชีทวิชาการ...หลับคาห้องเรียนคาบบ่าย กลางคืน...เครียด
อ๊ะ...รู้ตัวอีกที กุมภาแล้วเหรอ...ไหงมันเร็วยังงี้ฟระ
จาสอบแล้ว...T_T
จาหมดปีสี่แล้วว่ะ...
ใครจะรับปริญญาอะไรยังไงเมื่อไหร่...โปรดแจ้งข้าพเจ้าล่วงหน้า จักเป็นพระคุณอย่างสูง...
แล้วจะเอาหน้าบานๆ เสนอไปถ่ายรูปด้วยนะจ๊ะ
คิดถึงแกวะ....โอ๋ เมล์ แบ๋...จบก่อนเราอิจฉานิดๆ หุหุ
พีคุง...ช่วงนี้เราห่างๆกันไปหน่อย ก้อแอบใจหายงะ...ต่างคนต่างวุ่นวาย..."ผ่านมาทางนี้เมื่อไหร่ ให้เธอเข้ามาทักทายบ้าง" เหอๆ
~ถึงตัวอยู่ห่างไกล แต่ใจเราใกล้กัน~
February 18 My Girlบ้าซีรี่ส์เกาหลีแล้วค่ะ...
ต้องโทษช่อง 7กะ itv นะเนี่ย...เอามาทำม๊ายยย
Sang Uh Reul Sarang Han In Uh (Female Ver.) - Park Hee Kyung( My Girl -OST) Lyric
Suh Reun Bun Jjeum - Ost. My Girl 하루 그 날은 너를 멍하니 볼 수 밖에 없었어 February 01 Curse of the Golden flower![]() เพิ่งไปดูเรื่องนี้มาสดๆร้อนๆ...ขอเอามาแปะไว้หน่อยนะคะ
เอาเนื้อเรื่องย่อๆก่อนละกัน
ราชวงศ์ถังตอนปลาย ศตวรรษที่ 10 ในคืนก่อนหน้าเทศกาลชุงเยิง ดอกไม้สีเหลืองทองเบ่งบานเต็มพระราชวังหลวง องค์ฮ่องเต้ (โจวเหวินฟะ) เสด็จกลับมาพร้อมกับองค์ชายเจี๋ย (เจย์ โจว) พระราชโอรสองค์ที่สอง อย่างไม่คาดฝัน พระองค์มีพระประสงค์จะร่วมเฉลิมฉลองวันหยุดสำคัญนี้กับพระญาติ แต่ความสัมพันธ์ที่ร้าวฉานระหว่างองค์ฮ่องเต้และองค์ฮองเฮา (กงลี่) ที่สุขภาพทรุดโทรม ก็ทำให้เรื่องนี้ดูมีวัตถุประสงค์แอบแฝง
ฮองเฮากับองค์รัชทายาท องค์ชายหวัน (หลิวเหย่) พระโอรสเลี้ยงของพระนาง แอบลักลอบมีความสัมพันธ์กันมานานหลายปี ด้วยความรู้สึกอึดอัด องค์ชายหวันจึงได้ใฝ่ฝันที่จะหลบหนีออกจากพระราชวังพร้อมกับเฉิน (หลี่มัน) คนรักลับๆ ของพระองค์ ซึ่งเป็นลูกสาวของหมอหลวงประจำราชสำนัก ในขณะเดียวกัน องค์ชายเจี๋ย พระโอรสผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี รู้สึกกังวลในสุขภาพขององค์องค์ฮองเฮาและความหมกมุ่นในดอกเบญจมาศสีทองของพระนาง นี่พระนางกำลังมุ่งหน้าสู่เส้นทางหายนะหรือไร ฮ่องเต้เองก็ทรงมีแผนการลับในพระทัยอยู่ด้วยเช่นกัน หมอหลวง (หนี่ต้าหง) เป็นบุคคลเพียงผู้เดียวที่ได้รับรู้ถึงแผนเล่ห์เพทุบายของพระองค์ เมื่อฮ่องเต้ทราบถึงภัยคุกคามที่ใกล้เข้ามา พระองค์จึงรับสั่งย้ายครอบครัวของหมอหลวงจากพระราชวังไปยังสถานที่ห่างไกล ขณะที่พวกเขาเดินทางอยู่นั้นเอง มือสังหารลึกลับได้ลอบโจมตีพวกเขา เฉินและเจียงฉี ผู้เป็นมารดา (เฉินจิน) ถูกบีบบังคับให้กลับเข้าไปในพระราชวัง การกลับมาของพวกเธอเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์มืดหม่นที่น่าประหลาดใจมากมาย ท่ามกลางความงดงามและเลิศหรูของเทศกาล ความลับดำมืดถูกเปิดเผย ในขณะที่เหล่าเชื้อพระวงศ์กำลังเฉลิมฉลองงานเทศกาลนี้ภายในสถานที่ที่โอ่อ่า ใหญ่โต นักรบในชุดเกราะทองคำนับพันๆ คนกำลังบุกเข้ามายังพระราชวัง ใครกันเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการกบฏที่โหดเหี้ยมครั้งนี้ ความจงรักภักดีขององค์ชายเจี๋ยขึ้นอยู่กับผู้ใดกันแน่ ระหว่างความรักกับแรงปรารถนา อะไรคือผู้ชนะที่แท้จริง ในราตรีที่แสงจันทร์สาดส่อง ดอกเบญจมาศที่เบ่งบานนับพันถูกย่ำยีเมื่อเลือดหลั่งนองทั่วพระราชวัง **********************************************
ตอนจบเราไม่ค่อบประทับใจเท่าไหร่เลยแฮะ...มีฉากบู๊ๆน้อยกว่าที่คิดมากเลย
แต่ที่นับถือเรื่องนี้ก็คือ ความอลังการ...ทั้งฉาก เสื้อผ้า และเอฟเฟคต่างๆ
![]() นมตู้มมมมมากๆ 5555+
![]() เจย์โจวแมนสุดๆ
![]() รวมสุดยอดนักแสดงของจีนเลยละ
![]() เรื่องนี้ดูเพลินตาจริงๆ...ทุกอย่างดูจะเหลืองทองอร่ามไปหมด...
เนื้อหาเข้าใจง่ายกว่าพระนเรศวรของเรามาก...แต่ก็สื่อออกมาคนละรูปแบบแหละเนาะ
การเป็นฮองเฮาดูจะไม่ได้สบายอย่างที่คิด
เอ้อ อีกอย่าง เรื่องนี้เหมือนจะเน้นกงลี่มากๆเลยละ โจวเหวินฟะทั้งๆที่เป็นฮ่องเต้ แต่ดูมีบทบาทน้อยกว่านิดๆ...เก่งเวอร์...
ชอบทหารองครักษ์ที่ใส่ชุดดำของฮ่องเต้อ๊ะ...เก่งดี
...ดูหนังเรื่องนี้แล้ว จะเห็นว่าในวังเป็นระบบระเบียบสุดๆ ทุกคนมีหน้าที่และต้องทำหน้าที่นั้นให้สมบูรณ์ตลอดเวลา ไม่มีสิทธิปริปากบ่นไรทั้งนั้น...
อึดอัดดีแท้
January 24 ...เวง โดนTAG เรอะ!!Tag คือไรก็ไม่รู้ครับทั่น...
แต่เมื่อเยี่ยมเยือนสเปซเจ้าตัวท่านเทปแล้วก็ถึงได้รู้
ขอก๊อปกติกามาแปะหน่อยนะคะ
Tag คือ การที่เรา เขียนความลับ หรือสิ่งที่คนอื่นไม่รู้มา 5 ข้อ
แล้วก็ tag คนอีก 5 คนเพื่อเขียนเหมือนกัน
ไอ้เราก็ไม่รู้จะเขียนอะไรซะด้วยสิ...ชีวิตชั้นไม่เคยมีความลับ
เอาเป็นว่า เอาเท่าที่นึกได้แล้วกันนะ
ข้อ1
เป็นคนกลัวปี๋ กับ เจ้าจอร์จ(กาจั๊วะ)มากมาย
ภายใต้ความเข้มแข็งกล้าแกร่งเหลือหลายของสาวน้อยใจหาญคนนี้ กลับกลัวอะไรก็ม่ายรุ ปัญญาอ่อน...
เราก็อุตส่าห์เก็บความลับนี้มายาวนานมาก...แต่ ความลับนี้ไม่มีในโลก!
หลังจากที่นังอู๋...รู้ความลับข้อนี้ มันก็ใช้ประสบการณ์ทางวิชาชีพ(เรียนหมอค่ะ)...มาหลอกหลอนเราบ่อยๆ
บางทีโทรศัพท์เข้าบ้านมาเพื่อเล่าเรื่องผีโดยเฉพาะ! ...ขอบใจมากเพื่อน...
มีครั้งนึง กำลังฟังมันเล่าอยู่ดีๆ ประตูห้องก็เปิดขึ้นแบบ ...อะ...อะ...แอ๊ดด....แอ๊ดดด...
สะดุ้งโหยง!!!
...
...
...
...
ปรากฏว่าเป็นหม่ามี๊นั่นเอง...มาแบบไม่ให้ซุ่มเสียง แถมเข้ามาแบบช้าๆด้วยนะ เหอๆ...ตกจายมากๆ
ส่วนเรื่องกาจั๊วะ...จำได้ว่ามีครั้งนึง มันเข้ามาในกระเป๋าหิ้วเราโดยมะรุตัว แล้วเราก็แบกไปมหาลัยด้วย
พอจะหยิบชีทเรียน...พระเจ้าช่วย มันโผล่หนวดมาเลยค่ะ!
แอบกรี๊ดอยู่ในลำคอ...เวร! ทำไงดีT_T เค้ากลัว...
ก็เลยแบกกระเป๋าหิ้วอันนั้น ทั้งๆที่มีชีทเรียนอยู่ด้วยออกนอกห้องแลคเชอร์ไปอย่างลนลาน
พอดีเจอน้องต๋อง!...น้องเป็นดังสวรรค์มาโปรดพี่เลย..."น้องต๋อง ช่วยพี่ด้วย มันมีกาจั๊วะอยู่ในกระเป๋าพี่อ๊ะ"(นำเสียงตกใจแต่เบาๆ ไม่ให้เสียฟอร์ม)
วันนั้นน้องต๋องก็เลยสวมบทพระเอก ช่วยนางเอก(โมเมเอาเอง)จากเหล่าอสูรกาจั๊วะร้ายไปได้
..................................
ข้อ2
เป็นคนซุ่มซ่ามสุดกู่
ถ้าคนที่รู้จักเราแต่ภายนอก ก็จะเห็นว่าเป็นคนเคร่งขรึม ระเบียบจัด มาดเนี้ยบสุดๆ
ใครเล่าจะรู้ว่า นั่นคือการฟอร์มคร้า...555+
เอาที่สดๆร้อนๆเลยนะ
เมื่อวานนี้ (23 มกรา) ตอนกลางวัน...ระหว่างที่เราเดินจากคณะไปมาบุญครองเพื่อจองตั๋วหนังดูสมเด็จพระนเรศวรฯ...
ตรงบันไดเลื่อนบริเวณ 29 พลาซ่า...(นึกออกกันไหมเนี่ย) เรากำลังหมุนตัวเลี้ยวขวา...
พรืดดดดดด...
ลื่นค่ะ
โชคดีที่ยังแค่ลื่น...โชคดีที่จับไว้ทัน...ไม่งั้นเกิด!
ยังไม่พอ...
ตอนเลิกเรียนตอนเย็น เราจะเข้าห้องแลปซูติกไปหาดินสอที่ลืมไว้...
วิ่งลงบันได...แล้ว...กำลังเลี้ยวขวา...
พรืดดดดด.....แป่ก...
คราวนี้มีเสียงแป้ก...ดังมาก ล้มด้วยค่ะ...เจ็บก้นโคดๆ...โชคดีไม่มีใครเห็น -*-...ไม่งั้นก็ เกิด!
................................................
ข้อ 3
เป็นคนที่ถูกโฉลกกับคนโรคจิต! หรือไม่ก็พวกมิจฉาชีพ
ข้อนี้มันไม่รู้มาได้ยังไง แต่จากสังเกตตัวเองแล้วมันเป็นยังงั้นจริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์โรคจิต ที่มันโทรมาอยู่ได้บ่อยๆ ทุกวันอาทิตย์ตอนบ่ายสอง แถมรู้ชื่อเราด้วย!...แต่ตอนนี้หายไปแล้วนะ ค่อยยังชั่ว
หรือว่าจะเป็นโจรกรีดกระเป๋า...เรายืนรอรถเมล์ตรงป้ายหน้าดังกิ้น...รู้สึกว่ากระเป๋าเราขยับๆเหมือนคนชน...เราเลยดึงมากอดไว้ข้างหน้า
...กลับถึงบ้าน อ้าว ตายละ กระเป๋าขาดจากบนลงล่างเลย โชคดีที่ของไม่หาย(กอดไว้ตลอดทาง)
หรือว่าจะเป็นคนแปลกหน้าขอตัง...อันนี้โนคอมเม้น ขอไม่เล่านะ เรามันคนโง่!!! โง่!! สุดๆไปเลย...เรื่องนี้ก็ยังเป็นเรื่องที่นังกอล์ฟล้อเราได้ทุกวันทุกคืนที่คุยกัน
หรือว่าจะเป็นคนแตะอั๋งบนรถเมล์42...ต้นสาย...กลับบ้านตอนสี่ทุ่มกะโบว์...โบว์เดินกลับบ้านได้ค่ะ แต่เราต้องต่อรถ42 ก็เจอดี...>.< กลัวโคด จะไม่ไปตรงนั้นอีกแล้ว
หรือว่าจะเป็นคนตามตรงรถไปใต้ดิน...กลับบ้านสี่ทุ่มกว่าๆ หลังจากทำงานFIABCI ที่โซฟีเทล...มีผู้ชายสองคนประกบเลยค่ะ...T_T...แต่ก็เอาตัวรอดไปได้อีกงาน พระเจ้า!...
มีอะไรอีกฟระ...ตอนนี้นึกได้แค่นี้...
เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในช่วงสามปีที่เราเรียนจุฬาฯอ๊ะ...สุดๆ
................................................
ข้อ 4
เคยฝันอยากเป็นนักเต้นเท้าไฟ
เรารู้สึกว่า การได้ยืนกลางฟลอร์ภายใต้แสงสปอต์ไลท์มันน่าหลงไหลจะตาย
ไม่ได้ใส่ใจว่าใครจะมองเราหรอกนะ...ก็แค่เต้นอย่างที่อยากเต้น
เราชอบดูหนังที่เกี่ยวกับการเต้น...ได้ทุกแบบอ่ะ...แต่ว่าด้วยหน้าตาและรูปร่างไม่เอื้ออำนวย ก็ได้แต่ฝันต่อไป
หลายครั้งที่เรานั่งดูนักเต้นๆนานๆ แล้วก็เลียนแบบท่าเต้นของเค้าอยู่หน้าจอทีวี
บางทีก็เห็นพวก B-girl (อย่างที่เอเป็นอะ) แล้วก็อิจฉาจังเลย
ความฝันอีกอย่างคงจะเป็นงานเขียนละมั้ง
ไม่ว่าจะเป็นเขียนนิยาย หรือเรื่องสั้น หรือว่าจะเป็นกลอน
บางทีอยากสเก็ตซ์ภาพคนอ่ะ ภาพวาดการ์ตูน...เพื่อนๆก็สนับสนุนให้วาดส่งสำนักพิมพ์
...ไม่กล้าพอเจ้าค่า...ฝีมือยังมะเข้าขั้นT_T
...อยากเรียนจัง
................................................
ข้อ 5
เห็นพี่เทปพูดถึงความรัก...เราเอามั่ง เหอๆ(ความจริงไม่รู้จะเขียนอะไรละ)
เคยชอบเพื่อนสนิทตัวเอง...แต่มันมีแฟนแล้วเลยแห้ว
...อ๊ะ...เรื่องนี้ไม่แปลกเหรอ...งั้นข้าม...
คือ อยากจะบอกว่าไม่เคยสนใจเรื่องความรัก(แบบไม่เคยคิดจะมีแฟน) จนกระทั่งปีสอง...จ๊าบมะล้า
ไม่เคยคิดอยากจะมี แล้วก็ไม่อยากมี เพราะเห็นคนรอบข้างเค้าเสียนำตากันเยอะ...เลยไม่รู้ว่าจะมีทำไม
...
..
.
แล้วมันก็มาค่ะ!
โอ้ว...ได้รู้ซึ้งถึงคำว่า เจอเองถึงรู้เลยละ...
เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ใครคนนั้นได้สอนให้เรารู้จักความรักและโลกแห่งความเป็นจริง...บรรยายไม่ถุกเนาะ...คนเคยมีความรักก็จะรู้เอง
...อ๊ะ..ว่าไงนะ...ไม่เคยมีเหรอ...
.............ต้องลองดูค่ะ!!
..................เอาแบบ เจอทีเดียวเป็นตัวจริงไปเลยนะเว้ย...ถึงจะเด็ดขาด...(รุ่นใหญ่ใจต้องนิ่งช่ายป๊ะ กั๊ก)
...
..
.
แล้วก็มาถึงคนๆนี้ค่ะ...
ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้แล้วละว่าเค้าชื่ออะไร...ถ้าเป็นแฟนพันธุ์แท้ของสเปซเราละก้อ 5555+
มีคนถามว่า ตอนนี้ความรักยังดีอยู่ไหม?
...
..
.
แต่ตอนนี้ยังตอบอะไรไม่ได้ค่ะ
ขอไปหาข้อมูลก่อน...
5555+
แต่แอบกระซิบว่า ตอนนี้กำลังมีใครอีกคนที่คอยดูแลหัวใจที่แสนเหงาของเราอยู่ละ 555+
.....................................................................
จบละ
ต้องTAG ชาวบ้านเค้าต่อช่ายมั้ยเนี่ย...
แอน...เจอชั้นชัวร์ๆ
รตี๋...ดีเลย ไม่ได้คุยนาน อยากรู้ความลับตี๋เหมือนกันน้า
หม่อนจ๋า...รักนะจุ๊บๆ
น้องต๋อง...มีเรื่องหนูอยู่ในความลับพี่ด้วยนะเนี่ย อั๊พซ้าๆๆ ถึงเวลาอั๊พสเปซแล้วจิ 55+
มะม่วง...อิอิ มะม่วงมีอะไรอยู่ข้างในน้า.........เมล็ดไง!!!555+
November 12 ...กลับมาแล้วกลับมาจากค่ายมัชฌิมฯแล้วละ...
เอารูปมาอั๊พให้ดูแล้วน้า...แต่ยังไม่เล่าอะไรละกัน
ขอนอนก่อนนะ...
ปอลอจุด...พรุ่งนี้เรียน 8โมงเช้า -*-
โดดดีไหมฟระ
November 08 ...ค่ายมัชฌิม...หลังจากที่เกือบเข้าขั้นดองสเปซ
เราก็กลับมาอัพอีกครั้งแล้วนะ...หุหุ
ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ (10-11-12) พ.ย. นี้ มี ค่ายมัชฌิมนิเทศน์ ที่อ.บ้านแพ จ.ระยอง กันนะค้าบ
มัชฌิมนิเทศน์...คืออะไร อยากรู้กันแล้วช่ายไหม
เกิดมาจากท้องพ่อ ท้องแม่ เราก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน
จนกระทั่งเข้าคณะนี้...เภสัชฯเรียน 5 ปี
ปีหนึ่ง = ปฐมนิเทศน์
ปีห้า= ปัจฉิมนิเทศน์
แอ่น แอ๊น ปีสาม ก็ต้อง= มัชฌิมนิเทศน์น่ะสิ ....
เวลาผ่านไปเร็วๆจริงๆเล้ย...เราเรียนมาครึ่งทางแล้วนะเนี่ย....
อีกแปร๊บบบบเดียว....ก็จะจบแล้วอ่ะ...
สู้ๆ..
คิดถึงทุกคนค่ะ...
เฮ้ย...แอน...คิดถึงแกสุดๆ....น่าจะไปค่ายด้วยกันว่ะ
........................................................................
October 29 ...ทั้งเธอและฉันเป็นคนโง่![]() 당신은...나는 바보 입니다 - Stay
dang shin eun... na neun ba bo ib ni da.
ทั้งเธอและฉัน..ที่เป็นคนโง่ 난 바보였었죠. 내가 바보였었죠, 후회해도 늦었죠 นาน พา โบ ยอ ซอท จโย. เน กา พา โบ ยอ ซอท จโย, ฮู ฮเว เฮ โด นือ จอท จโย 알죠 돌이킬 순 없죠 그대 볼 순 없어요 나도 알고 있어요 อัล จโย โท รี คิล ซูน ออบ จโย~ คือ เด โพล ซูน ออบ ซอ โย~ นา โด อัล โก อี ซอ โย~ 내가 정말 잘 못 했어요 정말 미안해요 เน กา ชอง มาน ชาล โม เท ซอ โย ชอง มาล มี อัน เฮ โย~ * 그땐 얘기하지 못했죠 너무 어리석었죠 คือ เตน เย กี ฮา จี โม เทท จโย นอ มู ออ รี ซอ กอท จโย 이제와서 이렇게 애태우며 나 용설빌어요 อี เจ วา ซอ อี รอ เค เอ เท อู มยอ นา ยง ซอล บี รอ โย ** 당신은 나는 바보입니다 자존심 때문에 ทาง ชี นืน นา นืน พา โบ อิม นี ดา ชา โจน ชิม เต มู เน 미칠듯한 그리움에 망가지고 있죠 มี ชิล ดือ ทาน คือ รี อู เม มัง กา จี โก อิท จโย 당신은 나는 바보입니다 아직 사랑하기에 ทาง ชี นืน นา นืน พา โบ อิม นี ดา อา จิค ซา ราง ฮา กี เอ 하루종일 펑펑 울고만 있죠 그대도 나도 모두 바보처럼 ฮา รู โช งิล พอง พอง อูล โก มาน อิท จโย คือ เด โด นา โด โม ดู พา โบ ชอ รอม 그렇지 말아요 다시 생각해봐요 우리 어떻게 여기까지 คือ รอ ชี มา รา โย ทา ชี เซง กา เค บวา โย อู รี ออ ตอ เค ยอ กี กา จี 힘들게 왔는데 다시 생각해봐요 후회하실 거에요 ฮิม ดืล เก วัน นืน เด ทา ชี เซง กา เค บวา โย ฮู ฮเว ฮา ชิล กอ เย โย 내가 정말 잘 못 했어요 정말 미안해요 เน กา ชอง มาน ชาล โม เท ซอ โย ชอง มาล มี อัน เฮ โย */** 그대없이 난 한순간도 난 살수없어요 คือ เด ออบ ชี นาน ฮัน ซูน กาน โด นาน ซาล ซู ออบ ซอ โย 머릴 잘라도 술을 마셔도 눈물만 흐르죠 มอ ริล ชาล รา โด ซู รืล มา ชยอ โด นูน มูล มาน ฮือ รือ จโย ** 이제 더 이상 망가지지 마요 อี เจ ทอ อี ซาง มัง กา จี จี มา โย translate I'm a fool I was a fool. I was a fool. My regrets were too late too. I know that it can't be turned back. I know that I can't see you too. I was so wrong, I'm so sorry. I didn't get to say then, instead I was just being rotten. So I'm here now pleading for forgiveness with worry I'm a fool Because of my pride I'm ruining myself with alcohol and the bitter taste of cigarette smoke. I cry my eyes out all day because I still love you You and I, we both are like fools. Don't be like that, think about it. Think about what it took us to get here Think about it again, you're going to regret it. I was so wrong, I'm really sorry I didn't get a chance to say then, instead I was just being rotten. So I'm here now pleading for forgiveness with worry I'm a fool Because of my pride I'm ruining myeslf with alcohol and the bitter taste of cigarette smoke. I cry my eyes out all day because I still love you You and I, we both are like fools. I can't live a moment without you. I still cry even no matter how I drink or if I cut my hair. I'm a fool Because of my pride I'm ruining myself with alcohol and the bitter taste of cigarette smoke. I cry my eyes out all day because I still love you You and I, we both are like fools. Don't ruin yourself anymore... mms://aod.mylisten.com/aod/0/20/071020_0920180.wma
ดูเรื่องนี้จบแล้วนะ อิอิ...หลังจากที่อาทิตย์ก่อนได้ดีวีดีมา นั่งดูตั้งแต่บ่ายสอง ยัน ตี5ของวันรุ่งขึ้น...น่าร๊ากกกก ขอปิดท้ายการปิดเทอมด้วยองค์ชายยุลละกันนะ... เพี้ยง! ชีวิตจริงมีคนอย่างเจ้าชายยุลมารักเรานะ...จะไม่ขออะไรอีกแล้วละ 555+ October 15 Princess Hoursเนื้อเพลง Perhaps Love [J]
คำแปล
mms://aod.mylisten.com/aod/0/20/071020_0920179.wma
ตอนแรกไม่คิดจะชอบเรื่องนี้เลยจริงๆ... อารายเนี้ย...ดารา มิรู้จักสักคน... ดูไปดูมา...ติดงอมแงมเลยคับ กะลังหาVCD มาสะสมอีกนะ หุหุ ปอลอจุด...ใครอยากได้เนื้อเพลงภาคภาษาเกาหลี...เราก็มีนะ 555+ August 06 Beauty of Maths!เอามาจากfwd mail อ๊ะ
เจ๋งเป้งมากๆเยย
>>>Beauty of Maths!
>>> >>>1 x 8 + 1 = 9 >>>12 x 8 + 2 = 98 >>>123 x 8 + 3 = 987 >>>1234 x 8 + 4 = 9876 >>>12345 x 8 + 5 = 98765 >>>123456 x 8 + 6 = 987654 >>>1234567 x 8 + 7 = 9876543 >>>12345678 x 8 + 8 = 98765432 >>>123456789 x 8 + 9 = 987654321 >>> >>>1 x 9 + 2 = 11 >>>12 x 9 + 3 = 111 >>>123 x 9 + 4 = 1111 >>>1234 x 9 + 5 = 11111 >>>12345 x 9 + 6 = 111111 >>>123456 x 9 + 7 = 1111111 >>>1234567 x 9 + 8 = 11111111 >>>12345678 x 9 + 9 = 111111111 >>>123456789 x 9 +10= 1111111111 >>> >>>9 x 9 + 7 = 88 >>>98 x 9 + 6 = 888 >>>987 x 9 + 5 = 8888 >>>9876 x 9 + 4 = 88888 >>>98765 x 9 + 3 = 888888 >>>987654 x 9 + 2 = 8888888 >>>9876543 x 9 + 1 = 88888888 >>>98765432 x 9 + 0 = 888888888 >>> >>>Brilliant, isn't it? >>> >>>And finally, take a look at this symmetry: >>> >>>1 x 1 = 1 >>>11 x 11 = 121 >>>111 x 111 = 12321 >>>1111 x 1111 = 1234321 >>>11111 x 11111 = 123454321 >>>111111 x 111111 = 12345654321 >>>1111111 x 1111111 = 1234567654321 >>>11111111 x 11111111 = 123456787654321 >>>111111111 x 111111111 = 12345678987654321 สุดยอดเลยเนาะ คิดได้ไงเนี่ย!!
ปอลอจุด...วงวนชีวิตเดิมๆ
เรียน แลคเชอร์ วิ่งแลป สอบข้อเขียน สอบแลปกริ๊ง ส่งรายงาน(โปรดอ่านซำอีกหลายๆครั้ง)
...สุดท้ายด้วย...รู้เกรด -*-
เบื่อจางเยย /T^T\ July 01 ...คืนถิ่นกระถินณรงค์![]() เมื่อวานนี้มีงานที่คณะตอนเย็น
กินข้าวกล่อง กะว่าเพิ่มพลังงานเต็มที่ ปรากฏว่าท้องเสีย โทรมกว่าเดิมอีก
ทำงานดูแลซุ้มนำ ตัดนำแข็งซะเอวเคล็ดเลย
เจอพี่รหัส(พี่เยลลี่)...น้องรหัส(ไอ้ตั้ง)...หลานรหัส(น้องซัน)...
เจออู๋ เจอแมน...เพื่อนอีกหลายคนที่ซิ่วก็มาแวะเวียน
ดูคอนเสิร์ต...โมโนโทน บีมจารุวรรณ แล้วก็ลูลาบาย
กลับบ้านกะไอ้โบว์ กะน้องเป้...ตอนห้าทุ่มครึ่ง
สลบเหมือด
วันนี้ตื่นมาตอน 8 โมงเช้า สายโคด
ทำงานบ้านตามปกติแล้วก็ทำรายงาน
ออกจากบ้านไปเจอ มิตรจ๋า ปรากฏว่า มันก็โทรมเหมือนกัน...จากงานเลี้ยงเมื่อคืนอ่ะนะ
เดินเล่นกันแป๊ะนึง กะว่าจะดูหนัง แต่ไม่มีเรื่องไหนน่าหนุกเลย รอ Pirate II เข้าดีกว่า
มิตรจ๋ามาส่งบ้าน...บอกว่าคอเคล็ด...ไหล่จะหัก เพราะฝันเห็นหมูพิงไหล่
(อ้าว ว่าชั้นนี่หว่า เดี๋ยะๆ)
ตะกี้พี่เชษฐ์โทรมาชวนให้ไปงานเลี้ยงที่Office ด้วยกัน (กินของฟรีนั่นเอง)
แต่แพรไม่ไป...เราไม่ไปดีกว่า
ไปนอนต่อละ ง่วงจัง
จบพิธีบ่นประจำสัปดาห์
June 18 ...หัวหยิกเมื่อวานนี้ไปประชุมสรุปการฝึกงานที่คณะ
หลังจากนั้นอยู่รอบายศรีน้องๆสต๊าฟเพลงตอนเย็น
เลยมีเวลาว่างนิดหน่อย...เพื่อนกล้วยเลยทำผมให้เราตามrequest
ออกมาเป็นแบบเนี้ยแล้...
![]() นี่เราถ่ายคู่กับเพื่อนกล้วยเลยน้า ประมาณว่าช่างทำผม กับนางแบบ(เรอะ??)
แปลกไปอีกแบบ เหมือนไม่ใช่ตัวเองยังไงไม่รู้ เหอๆ...
กลับบ้านโดนแม่ว่าเยย >.<
ปอลอจุด...Tokyo Drift มันมากๆ มันสุดๆๆๆ >.<
................................................... June 10 ...รักจังทรงพระเจริญ รักในหลวงที่สุด
ในหลวงน่ารักมากๆเลยค่ะ
เมื่อวานแอบนำตาซึม
เมื่อวานไปดู *รักจัง* กับคนรักจริงมา
เอ่อ...ตอนแรกก็ไม่อยากดูหรอก...ด้วยความที่ดิชั้นมิชอบพระเอกที่คุณก็รู้ว่าใคร
แต่เจ๊พรหล้า น่ารักมากๆๆ น่ารักไม่ไหวแล้ว (นี่เป็นเสียงตอบรับจากคนข้างๆ) ก็เลยไปดู
ดูไปดูมา...มีบางตอนที่ฟิล์มต้องเจ็บตัว
เราได้ยินเสียงข้างหลังอุทานว่า ....-สงสารพี่ฟิล์มจัง- นำเสียงแบบสงซ๊านนน สงสาร
ขำนำตาเล็ดเลย...หูยยยย คุณน้องคระ หนังค่ะหนัง ไม่มีทางที่เค้าจะยอมให้พี่ฟิล์มของน้องเจ็บตัวจริงๆหรอก
...พอดีกว่า กลัวมีแฟนคลับของเค้าผ่านเข้ามากระตื๊บ...
เรื่องนี้เป็นหนังรักโรแมนติกคอมมาดี้...ที่ดูแล้วก็อย่าคิดมาก อย่ามานั่งพิจารณาว่า เฮ้ย เรื่องจริงไม่มีงี้หรอกไม่งั้นจะไม่สนุกนะจ๊ะ
เอาเวลามาพิจารณาคนที่นั่งข้างๆดีกว่า อิอิ
อีกอย่างที่เราชอบ...คือเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้
ขออภัยที่ไม่สามารถหาเพลงมาลงในสเปซได้ แต่สามารถหาฟังจาก
เนื้อเพลงมีผิดไปนิดนะ แต่ก็โอแหละ
เราชอบเพลงนี้ ที่แอมมารี่ร้องประกอบในเรื่องมากกว่า...เศร้าได้ใจมาก
แอบคิดว่า ถ้าความจริงเราต้องรอใครสักคน...รอโดยที่ไม่รู้ว่าเค้าจะกลับมาไหม
...เราจะรอได้นานแค่ไหนนะ...
ช่วงนี้เราเที่ยวบ่อยจัง...เหอๆ
กะดูsilent hill กับslither กับ pirate II อีกนะเนี่ย
กระเป๋าตังแฟบแน่ๆ
เราเป็นแค่คนเห็นแก่ตัว...เราดีใจนะที่ได้รับความรู้สึกดีๆ
ดีใจที่มีเพื่อนอย่างแก...เพราะเราไม่อยากเสียแกไป เราถึงไม่กล้าพูดอะไรให้มันชัดเจน
เป็นเพื่อนกันได้ไหม???
...วันสุดท้ายของการปิดเทอมวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน 2549
ปิดเทอมคราวนี้ ได้อะไรหลายอย่าง
ทำงานยูเซอรีน รู้จักพี่ภา พี่กร พี่แอน พี่เอ๊กซ์ รู้จักตึกอับดุลฯ รู้จักยาเพิ่มขึ้นหลายชนิด
ทำงานFIABCI WORLD CONGRESS รู้จักพี่อิ่ม พี่ตุ๋ม พี่สาโรจน์ พี่อุ๋ย พี่อวยพร พี่หลา...เออ แจ๊ค เมสเซนเจอร์ประจำออฟฟิสอีกคนนึง
รู้จักvolunteers ทุกคนน่ารักมากๆ...เป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีมากเลย ให้ความร่วมมือดี...งานเราเบาไปเยอะ ^^
(ขอโทษที่เราไม่ได้ไปงานเลี้ยงส่งนะ ไว้วันหลังรวมตัวกันใหม่เว้ย) การทำงานที่นี่ทำให้เรารู้จักถนนสีลมขึ้นเยอะ จากก่อนหน้านี้ไม่เคยไปเลยด้วยซำ
ทำให้เราเดินทางไปลาดพร้าวเป็น...ไกลโคด ตกใจตัวเองเหมือนกัน
ทำให้เรากลับบ้านดึกเป็นอาจิณ
พอถึงบ้านก่อนสี่ทุ่ม...แปลกใจตัวเอง เอ๊ะ ทำไมมันเร็วจัง...(นี่ข้อดีหรือข้อเสียฟะ)
และอื่นๆอีกมากมาย...ละเอียดยิบย่อย
ทำงานรับน้อง ...ถึงมหาลัยตั้งแต่ 6.30 น. ทั้งเสาร์และอาทิตย์ ก่อนใครเพื่อนเลยอะ
และฝนก็ตกหนักทั้งสองวัน -*- หมายความว่าไงกันนะ
ถึงปีนี้เราจะเป็นปฏิคม ไม่ได้ทำบ้านรับน้องเต็มตัว แต่วันนี้ก็เพิ่งแวะบ้าน ไปบายศรีน้องๆมา
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เราเข้าพิธีบายศรีตอนพระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน...บรรยากาศแปลกไปอีกแบบ
พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วละ
เข้าสู่วงจรชีวิตเดิมๆต่อไป
เข้าเรียน แลคเชอร์ เรียนแลป แล้วก็สอบ สอบ สอบ
ทำกิจกรรมๆ เข้าเรียน แลคเชอร์ เรียนแลป แล้วก็สอบ สอบ สอบ
คิดแล้วก็....
May 28 ...แย่จังบันทึกของเมื่อวาน
ตอนเกือบ 6โมงเช้า...นั่งรถเมล์จากบ้านแล้วต่อใต้ดิน
ปกติขาไปเราต้องขึ้นฝั่ง บางซื่อ ...เบลอจัดค่ะ นั่งไปหัวลำโพง...เลยต้องเสียเวลาย้อนกลับ
7โมงกว่าๆ หาเอกสารที่ทำงานไม่เจอ เลยต้องทำใหม่ทั้งหมดในเวลาอันสั้น
ตระเวนดูรอบๆโซฟิเทล...เดินทั้งวัน หิ้วของขึ้นห้องพี่อวยพร ยกข้าวกล่องให้นักแสดงและvolunteerและอื่นๆอีกมากมาย
เราแพ้ควันบุหรี่...แต่หน้าประตูที่เราต้องเข้าออกประจำ มีคน(ญี่ปุ่นล่ะมั้ง) สูบกระจาย ทำเราปวดหัวมากๆ
ปวดจนนำตาไหลเลยอ่ะ
แถมลองกินอาหารโรงแรม...(จะว่ารสแปลกๆยังไงก็ไม่รู้นะ) ทำเราลิ้นชา ไม่รับความรู้สึกอีกเลย ปวดท้องมวนๆด้วยอ่ะ จะท้องเสียก็ไม่ใช่ พูดไม่ถูกแฮะ
กลายเป็นว่ากินอะไรไม่ลงตั้งแต่10โมงเช้าจน 6โมงเย็น เห็นคนอื่นเป็นห่วงเลยลองกิน
กินได้ 2 คำ เก็บเลยค่ะ เลยลองกินกล้วยปิ้งได้ไม้นึง ...ต้องเข้าห้องนำไปอ้วกออก...(เสียดายจัง เหอๆ)
นั่งห่อของที่ระลึกที่จะให้แขก VIPS กะพี่อุ๋ยและเพื่อนๆ
แบ่งงานแล้วก็ดูแลvolunteerต่อ จน21.30ก็ออกจากโซฟิเทล
มีคนตามเราอ่ะ
ผู้ชายสองคน
ไม่รู้ว่าตามเรามาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่รู้เพราะขากลับเราก็เบลออีกครั้ง
ขึ้นใต้ดินฝั่งบางซื่อ...นึกได้ทัน เลยวิ่งออกมาแล้วข้ามไปรอฝั่งหัวลำโพง
ผู้ชายสองคนนี้เข้าพร้อมเรา และออกมาพร้อมเรา แล้วก็มารอฝั่งหัวลำโพงพร้อมเรา มองเราแปลกๆ
ใครบ้าที่ไหนจะมาซื่อบื้อ ขึ้นรถไฟผิดอย่างเราอีกฟะ
ระหว่างอยู่ในรถไฟ...เลยโทรหาแม่ แม่บอกพอออกมาให้หายาม หาตำรวจ แกล้งๆคุยไปก่อน
คุยซะนานเลย ผู้ชายสองคนนั้นก็เดินเลยเราไป...ไม่รู้เราคิดไปเองหรือเปล่า แต่เรากลัวอะ
รีบขึ้นรถเมล์ ถึงบ้านตอน 5ทุ่ม ไข้ขึ้นค่ะ ซมซานขึ้นเตียง
วันนี้ลุกไม่ขึ้น แม่เลยให้พัก ไม่ต้องไปทำงาน
เสียงตัวเองตอนนี้น่าเกลียดสุดๆ เป้ดดดดเป็ด...
แม่บอกว่า ไม่ต้องทำงานที่โซฟิเทลลาดพร้าวอีกแล้ว ยิ่งกลับบ้านดึกๆอีก
ถ้าทำที่ออฟฟิสอย่างเคยก็โอเค
เลยโทรบอกแพรกับพี่อิ่มเรียบร้อยแล้ว
พรุ่งนี้ต้องไปมหาลัย ประชุมฝึกงานโรงพยาบาล
ตอน 4โมงเย็นต้องประชุมปฏิคมงานรับน้อง 3-4 นี้
อาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ไปฝึกงานที่ศิริราช
จะเปิดเทอมแล้ว
สู้ตายค่ะ
จบการบันทึก
ปอลอจุด...ขอบคุณทุกคนที่มาเม้นๆให้นะคะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
ปอลอจุดสอง...เพิ่งได้ดูข่าว...ภาคเหนือกับภาคใต้แย่เลยแฮะ ทำไมอะไรๆก็วุ่นวายเนาะ
May 10 ...ฝนตกApril 28 ...สุขสันต์วันเกิด...Happy Birthday
ถึงคนที่เคยสำคัญที่สุด
ถึงคนที่ตอนนี้ก็ยังสำคัญไม่เปลี่ยน
ถึงคนที่ไม่เห็นค่าในตัวเราเลย
ถึงเธอจะไม่ได้อ่าน...แต่เราก็อยากจะเขียนเก็บไว้
ขอให้มีความสุขมากๆนะ
ขอให้หลุดพ้นจากเรื่องอึดอัดใจที่เธอเจอนะ
เลิกคิดมากเสียที...ใจเย็นๆหน่อย
เลิกใช้อารมณ์เหนือเหตุผล...
เลิกใช้คำพูดทำร้ายจิตใจคนอื่นที่รักเธอเสียที
เป็นไปได้ก็...
![]() April 22 ...ความผิดหวัง
-- - - - --
ความผิดหวังของคนเรามีสองแบบ T^T
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ผิดหวัง เพราะเราไม่ได้ทำ... ว้า...รู้งี้ทำดีกว่า
กับ ผิดหวังในสิ่งที่เราทำไปแล้ว ไม่น่าทำลงไปเลย ถ้าเราไม่ทำนะ คงไม่เป็นแบบนี้หรอก ถ้าเราต้องเจอกับความผิดหวังแล้ว เป็นคุณ จะเลือกผิดหวังแบบไหนคะ
วันนี้ ฉันมีสิ่งที่ต้องตัดสินใจ...ค่อนข้างเป็นเรื่องใหญ่สำหรับตัวฉันเอง ฉันควรจะ ~ทำ~หรือ~ไม่ทำ~ดีคะ
...โดยปกติ ฉันสามารถตอบได้ทันทีเลยว่า ฉันเลือกที่จะผิดหวังแบบที่สอง เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ใช้โอกาสที่เข้ามา แล้วลงมือทำอย่างเต็มที่แล้ว เมื่อผลที่กลับมา ไม่ได้อย่างที่หวังไว้...แต่เราก็ได้ทำ อย่างที่อยากจะทำแล้ว
แต่เรื่องที่กำลังเจอ...ฉันต้องคิดหนักหน่อยค่ะ
|
|
|